Sadece Türkiye’de yetişen endemik bitki türleri

Çarşamba, Nisan 12, 2017, 20:45
Çiçekler kategorisi. Bu mesaja 0 yorum yapıldı.

FaceBookta Payla


Bir çok bitki türü yetiştiği coğrafyanın özellikleri ile canlanır…

Yeryüzünün yalnızca belirli bölgelerinde yayılış gösteren yani yaşam alanı belirli bir bölgeyle sınırlı canlı tür ya da cinslerine endemik bitki türü deniyor.

Bu kapsama Türkiye’den de bir çok örnek verilebilir. İşte türleri yalnızca Türkiye’de görülen Endemik bitkiler…

Endemik bitki nedir? Endemik, bulunduğu bölgenin ekolojik şartları yüzünden yalnızca belirli bölgede yaşayan/yetişen, dünyanın başka yerinde yaşama/yetişme ihtimali olmayan, yöreye özgü hayvan/bitki türüdür.

Anadolu Glayölü: Anadolu glayölü, adından da anlaşıldığı gibi yalnızca Türkiye’ye özgü, yani endemik.

Kızılçam ormanlarında, maki ve kireç taşlı bölgelerde yetişiyor. Akdeniz ve Ege’nin bazı bölgelerinde rastlanıyor.

İstanbul Kardeleni: Nergisgiller (Amaryllidaceae) familyasından Türkiye’de endemik olan bir kardelen alt türü.

Türkiye’de doğal olarak İstanbul’la birlikte Bolu, Bursa ve Kırklareli’de bulunur. Göknar ve kayın ormanları kenarında görülür. Ocak-Nisan ayları çiçeklenme dönemidir.

Zambakgiller: Türkiye’de 44 cins ve bunlara ait 430 türü olduğu bilinmektedir.

Kapadokya Soğanı: Çiçeklerinde altı adet taç yaprak bulunur. Kayalık-ormanlık alanları sever. Yerden yüksekliği 30-40 cm.dir.

900-1400 metreler yetişmesi için uygundur. Pembeye çalan çiçekler olgunlaştığında beyaz renk alır. Haziran- Ağustos ayları arası çiçeklenen çok yıllık otsu bitki.

Antalya Çiğdemi: Çok yıllık bir bitkidir. 900-1250 metre yükseklikte, dağınık quercus ormanlarında yetişir. Ekim-aralık aylarında çiçek açar. Antalya da bulunur.

Van Ters Lalesi: Hüznün Sembolü Bilinen en eski süs bitkisi olan Ters Lale, soğanlı bitkiler familyasındandır.Birçok din ve kültür için hüznün sembolü kabul edilmiş, efsanelere konu olmuştur.

Çan Çiçeği: Familyasından bir, iki ya da çok yıllık bitkilerin ortak adı. Adlarını çiçeklerinin çan şeklinde olmasından alır. Latince’de Campanula küçük çan anlamına gelir. Çiçekleri için bahçelerde ve saksılarda süs bitkisi olarak yetiştirilir.

Sevgi Çiçeği : Papatyagiller (Asteraceae) familyasından, Türkiye’ ye özgü, nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olan bir çiçek türü. Halk arasında yanar döner, gelin düğmesi, türbe ya da kırmızı peygamber çiçeği ve hasırcı çiçeği olarak da bilinen sevgi çiçeği dünyada yalnızca Ankara’nın Gölbaşı ilçesi Hacı Hasan Köyü yakınında yetişmektedir.

 

Nesli, tarım ilaçları yüzünden yokolma tehlikesi ile karşı karşıya kalınca Bern Sözleşmesi kapsamında koruma altına alınmıştır.

İlk kez 1848 yılında Rus bilim insanı Pierre de Tchihatcheff tarafından Ankara: Gölbaşı, Gölbek-Yavrucak arasından toplanmıştır. Türkiye bitkileri eserinde belirtilen Afyonkarahisar-Mehmetköy kaydı yanlışlıkla yazılmıştır.

Piyan, Eber Sarısı: Baklagiller (Fabaceae) familyasından, rizomlu, dik, çokyıllık, otsu bir bitkidir. Cinsinin Türkiye’deki tek türü olup 1982-1983 yıllarında keşfedilmiştir. Yazılı kaynaklarda sarı çiçeklerinden dolayı Eber sarısı adı da verilen bitki için yöre halkı “acı meyan” anlamına acı piyan ya da kısaca “meyan” anlamına piyan adını kullanır. Kökünden şerbet yapılan mavimsi mor çiçekli meyan ise ayrı bir bitkidir.

Türkiye’nin endemik bitkilerinden olan türün doğada kısa süre içinde yok olacak olan türler içerisinde olduğu ve çok tehlikede (Critically Endangered-CR) kategorisinde bulunduğu bilinmektedir.

Dişotugiller: Bitişik taçyapraklı ikiçeneklilerden, örneği dişotu olan ve genellikle sıcak ve kurak yerlerde yetişen bitkilerden oluşan familya.

İstanbul Nazendesi: Türkiye’nin kuzeybatısında, İstanbul’un Asya yakasındaki fundalıklarda zengin popülasyonları bulunur. Avrupa çapında nadir bir bitki olan İstanbul nazendesinin koruma altına alınması önemlidir.

Misk Soğanı: Beyaz renkli çiçeği olan, çok yıllık otsu bir bitki. Bitkinin soğanları 0,8-2,5 cm çapındadır. Çiçeklenme dönemi ise mart ve mayıs ayları arasındadır. Türkiye’de Amasya, Niğde, Adana ve Erzincan’da yaygın olarak görülen bitki, genellikle 1500 metrenin üzerindeki yüksekliklerde yetişir.

Sütleğengiller: Çoğunlukla otsu olan bir çiçekli bitkiler familyası. 240 cins ve 6,000 civarında türle temsil edilirler. Özellikle tropik türleri çalılar ya da ağaçlardır. Yapraklar sarmal ya da dekussat dizilişli, bazı türlerde diken halindedir. Çoğunlukla dallanmış süt boruları bulundururlar.

Anadolu Karanfili : Çok yıllık bir bitkidir. 500-2200 metre yükseklikte, kayalık yerler, taşlık çayırlar, çalılık ve makiliklerde yetişir. Haziran-temmuz arasında çiçek açar. Batı ve Orta Anadolu’da dağılım gösterir.

Taşlık Çiğdemi: Çok yıllık bir bitkidir. 750-1300 metre yükseklikte, kayalı tepe kenarları, quercus–pinusmakiliklerinde yetişir. Ocak-mart aylarında çiçek açar. Güney ve Batı Anadolu’da bulunur.

Kazdağı Göknarı: Familyasından Türkiye’de yalnızca Kazdağı’nda yetişen endemik bir göknar alt türü. 30 metreye kadar boylanabilir. Tomurcukları bol reçinelidir. Yan sürgünlerin uçlarındaki tomurcukların sayısı 5-7 arasıdır. Kozalaklar tepenin en üst ucunda bir yıl önceki sürgünler üzerinde oluşurlar. Sürgün üzerinde dik dururlar ve 15-20 cm boylanabilirler.

Silindir şeklinde olan kozalakların dış pulları, iç puldan daha uzun ve uçları geriye doğru kıvrıktır. Yaşlı ağaçlarda ise kabuk kalın ve çatlaklıdır.

KAYNAK : ensonhaber.com













Yorum Yaz


.